het alledaagse leven...van een heks.

De komende tijd ga ik een digitale pauze houden, wat wil zeggen dat ik zo min mogelijk op het internet ga doen.

Geen hyves, web-log, msn, comics, youtube, films en alle andere zooi dus.

Hoelang dit gaat duren ligt aan hoe goed het bevalt

Doei!

sorry

trots op......

Vandaag kreeg ik een email binnen met een verwijzing naar de Pagan Pride organisatie.

Nu vraag ik me af; als je ergens trots op bent, waarom ben je er dan trots op?
Zelf ben ik trots op dingen die ik bereikt heb, niet op dingen die, voor mij althans, een deel van mijn leven uitmaken.

Is het kiezen voor een religieuze richting iets om trots op te zijn?
Of bijvoorbeeld gay pride, zou je trots moeten zijn op iets dat je van nature al bent? Zo ja, wanneer komt er dan een straight pride festival? Of een black pride? Yellow pride? White pride? Human pride?

Het lijkt mij dat wanneer je aan de hele wereld duidelijk wilt maken dat je ergens trots op bent, dat je het dan zelf nog niet echt als een deel van je leven geaccepteerd hebt.

milieuvervuiling

Milieuvervuiling.
Voor veel mensen een vaag concept, omdat ze claimen de gevolgen niet te zien.

Speciaal voor die mensen; de foto's.

En gaan we er verdomme nu eens iets aan doen?

Nieuwe baan: Goddelijke voorzienigheid?

Komend weekend zou ik eigenlijk vrijwilligerswerk doen op een festival, voor de BzB.
Van vrijdag t/m zondag (laat!) zou ik aan het werk gaan bij de sfeerbeheer, zodat mede dankzij ons het festival goed zou verlopen.
Daarnaast moeten we natuurlijk ook het bier testen, je weet maar nooit of het wel goed op smaak is ;)

Helaas had de roosterdienst een fout gemaakt, waardoor ik dus NIET zou kunnen gaan.

Grmbl, je kan je voorstellen dat ik verre van blij was, want de ploeg waar ik in zou zitten daar heb ik vaker dit soort dingen mee gedaan en dat is altijd super.
Leuke mensen, goede sfeer en bier, een mooie combinatie.

Op dat moment was ik al bezig met solliciteren bij mijn nieuwe werkgever, alleen was het toen nog niet duidelijk of en zo ja wanneer ik kon beginnen.

Nu blijkt dus vandaag dat ik de 20e kan beginnen, de dag na het weekend dat ik eigenlijk dat festival zou hebben.
Na zo'n weekend zou ik weinig waard zijn, dus kwam dat achteraf gezien best wel goed uit.

Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat er op de één of andere manier toch een invloed is geweest van de God en Godin, dat ik iets leuks moet missen maar dat er iets anders, erg leuks voor in de plaats is gekomen.
Een offer, zogezegd, dat ik heb moeten brengen om een nieuwe kans en een betere toekomst te krijgen.

'Science and Religion, the Meaning of Life Science'

Voor een ieder die serieus een discussie aan wilt gaan met wetenschappers over religie en geloof:
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Waarom geloven mensen? Hoe komt het dat wetenschap en geloof ooit hand in hand gingen, maar nu vaak recht tegenover elkaar staan? Wat gebeurt er in het brein bij religieuze ervaringen? Is er een gelijk te halen in de discussie tussen evolutietheorie en intelligent design?

Om deze en andere vragen te beantwoorden organiseert studievereniging CONGO (levenswetenschappen, UvA) haar CONGres dit jaar met de titel: Science and Religion; the Meaning of Life Science. Zeven top-professoren geven hun visie op de relatie tussen wetenschap en geloof, en gaan met elkaar en met het publiek in debat.

Kijk voor meer informatie op de website: www.congocongres.nl
------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Dit lijkt mij een uitgelezen mogelijkheid om, als je de interesse hebt, een wetenschappelijke discussie aan te gaan over religie.
Het debat lijkt mij vooral op Paganisme van toepassing, omdat veel Paganisten met de waarneembare natuurlijke wereld werken.
Hoe ziet dat eruit vanuit een wetenschappelijk perspectief?

Daarnaast vraag ik me ook een paar dingen af:
Hoe zit het met evolutie, geloven jullie daarin?
Zo ja, waarom?
En zo niet, waarom niet?

Kan je elke ervaring die je hebt als religieus afdoen, of ga je eerst op zoek naar een "rationele" verklaring?
Hou je vast aan je religie als de wetenschap je tegenspreekt?
Zijn de Goden wetenschappelijk te verklaren, of staat ook in het Paganisme, zoals vaak het geval is in "wereldreligies" (grappig, zij hebben een wereldreligie, wij een aardereligie) de wetenschap lijnrecht tegenover de religieuze overtuigingen?

Trouw - Religieuze belevenissen.

In het kader serieus genomen worden door de media, heb ik meegewerkt aan een interview van Trouw over religieuze belevenissen.

Hierin werd me o.a. gevraagd welke religieuze belevenis me het meeste bij is gebleven en hoe ik mijn religie beleef.

Ik hoop dat het niet tè zweverig is geworden ;-)

KLIK HIER

Hekserij in het Land van Ooit

Dat hekserij nog altijd niet serieus genomen wordt maar onder fantasy geschaard wordt, is in dit stukje pijnlijk duidelijk:

Fantasy-markt

Belangrijk onderdeel van de Fair is de Fantsy en Middeleeuwse markt. Honderdvijftig deelnemers verkopen daar middeleeuwse- en gothic-kleding, sieraden, mineralen en boeken. Ook voor liefhebbers van wicca, of hekserij is er voldoende te vinden: heksenartikelen en allerlei kruiden en geuren geven de beginnende heks een vliegende start. Ook zijn er workshops en demonstraties te zien.

Bron

Simon and Garfunkel "Sound of Silence" in Central Park

Toen muziek nog op geluid en niet op uiterlijk beoordeeld werd.

schoppen en tradities

Na het nalezen van mijn weblog merk ik op dat ik de afgelopen maanden nogal loop te schoppen tegen dingen.

Wanneer ik iets zie waarvan ik zie dat het niet door de beugel kan, dan heb ik al heel snel de neiging om daar iets van te zeggen, vaak ook niet (de laatste tijd kan ik me vrij goed inhouden), maar veel vaker wel.

Je kan wel allerlei theorieën gaan bedenken waarom ik dat doe, maar als ik heel eerlijk ben weet ik het al.

 

De hoofdreden dat ik dat doe is omdat ik een grafhekel heb aan stupiditeit en een (misplaatst?) gevoel voor rechtvaardigheid.

Het verkrachten van bepaalde tradities “omdat het goed voelt” is iets dat bij mij in het verkeerde keelgat schiet.

 

Ik moet toegeven dat ook ik in het fabeltje "als het maar goed voelt" ben getrapt, heel lang geleden.

Na het lezen van boeken, het houden van discussies op het internet en in het echte leven, veel denken, nog meer lezen, nog wat discussies en brainstormsessies later, kwam ik erachter dat het niet zo simpel ligt.

 

Als ik deel uit wilde gaan maken van een bepaalde traditie, dan zou ik me toch echt aan de regels van die traditie moeten gaan houden.

Bepaalde kleine punten kan je wel aanpassen, mits je daarmee de hoofdlijnen niet aantast.

Nu kan je je af gaan vragen; waarom is traditie zo belangrijk?

Wel, hieronder mijn idee erover.

 

Als groep zijnde hanteer je steeds dezelfde methodes, waardoor je niet heel de tijd hoeft na te denken; “hoe zat het ook alweer?” en je je dus meer kan richten op de energie, zodat het effect van wat je wil bereiken een stuk groter is.

Die methodes zijn over decennia, soms zelfs eeuwen lang ontwikkeld, door mensen die heel wat meer ervaring hebben dan dat ik heb.

Zij hebben door fouten te maken geleerd hoe het niet (en wel) moet, waardoor ze anderen kunnen leren wat wel en wat niet werkt, waardoor die mensen een hoop ellende en tijd bespaart wordt.

 

Op een gegeven moment kom je dan op het punt dat er leraren (m/v) worden aangesteld, zodat mensen met vragen weten waar ze terecht kunnen.

Net zoals bij elke opleiding is er ook hier sprake van een “examen” en een “diploma”, zij het dat het dan weer net even iets anders werkt.

 

Het examen is het leven zelf, het diploma de inwijdingsceremonie.

De inwijding zelf?

Dat is het examen.

 

 

Castlefest

Afgelopen weekend ben ik naar Castlefest geweest.

Het was de eerste keer dat ik naar een fantasy fair ging, de grootste reden dat ik ging is omdat er een Wickerman zou staan, waarin offers voor Lughnassadh geaccepteerd zouden worden.

Deze zou op het einde van de dag verbrand worden, als offer voor Lugh.
Daarnaast is het gewoon leuk om mensen te kijken, vooral als ze leuk verkleed zijn.

De dag begon goed: vrienden die ook meegingen die bleven slapen en samen gingen we op weg. Gezellig! :D
Ondanks een afgesloten A13 duurde het niet al te lang voordat we aankwamen, het weer zag er goed uit en we hadden een mooie dag in het vooruitzicht.

Vlak na de ingang stond er een houten Afrikaanse pop, met een enorme houten woody.
Het geluk wilde dat één van de mensen waarmee ik gegaan was een condoom bij zich had, die er uiteraard direct omheen ging.
Jammer genoeg was die er op het einde van de dag afgehaald.

Bij het betreden van het terrein vielen me een aantal dingen direct op: de tenten als eerste, de mensen erbij als tweede.

De re-enactors sliepen daadwerkelijk op het terrein, kookten en aten daar.
Er was een tent bij met een varken aan het spit, waarover de man die erbij stond zei: “het kan, dus doen we het.”
Heerlijk.

De kop van het varken werd later die dag in een processie naar de Wickerman gebracht. Erg mooi om te zien.

De kostuums die de mensen aanhadden waren erg mooi, hoewel de elvenoren van de meesten toch een beetje tegenvielen. Die verschilden behoorlijk in tint, waardoor je duidelijk zag dat het plastic was. Jammer.

De hoepelrokken die we zagen (ik heb er drie gezien) waren wel erg mooi, maar verschrikkelijk onpraktisch.
Ze maakten de dames aan de onderkant namelijk drie keer zo breed.
Ach, ze hadden wel de ruimte in elk geval ;-)

Op weg naar de stand van Eryvon kwamen we de Heidense bende tegen, waar op dat moment een handvasting aan de gang was.
Een mooie ceremonie, voor zover we hem gezien hebben (we zijn niet blijven staan) maar zelf zou ik het niet zo in het openbaar doen.

De energie die voor mij gepaard gaat met zo’n ceremonie, samen met uiteraard de emoties, zou te zeer verstoord worden door de omstanders die ik niet ken en er foto’s van en rumoer bij maken.

Ook de demonstratie die we zagen van Eryvon was mooi, er werd gedemonstreerd hoe het gietproces gaat, waarbij duidelijk werd dat het niet zo makkelijk is als het lijkt.
Het mooie ervan was dat er stap voor stap werd uitgelegd hoe het in zijn werk ging en als je vragen had, dan werd daar direct antwoord op gegeven.

Uiteraard was Abe de verteller er ook, hij vertelde een verhaal over wreedheid, offers, rivaliteit en uiteraard liefde.
Zoals bij elk goed sprookje was er geen happy ending.

De rest van de dag hebben we kraampjes gekeken, lekker gegeten, in de regen gelopen (gelukkig hadden we paraplu’s bij ons) en gewoon rondgekeken.

Volgend jaar ga ik weer, maar dan drie dagen, èn verkleed!
Maar dan wel omdat het een fantasy beurs is, het Paganistische element was wel aanwezig, maar ik kreeg sterk het gevoel dat het meer als fantasy wordt gezien en niet als religieuze stroming.
Jammer.